BIR KIİTAB KURGULUYORUM HAYALLERİMDEKİ KIRINTILARLA.

BIR KIİTAB KURGULUYORUM HAYALLERİMDEKİ KIRINTILARLA.

Henüz bir kitabım yok, hayallerimde kurguluyorum sadece.

Her satır sonlarında adımı noktalıyorum, virgüllere hasretlerimi bölüyorum.

Adını unttuklarıma sahifelerimi boş tutuyorum, hani ya hatırıma düşerlerse diye.

Hüzünleri düşürdügümde soru işaretlerine, üşüyorum, yaprakları arasında, ıslak bir yaprak gibi adeta titriyorum.

Yorgun düşüyorum her kurgularımda. Her yorgun düşmelerimde kalemimi yastık, sahifeleri yorgan ediyorum üzerime.

Gecelerimi seviyorum, kitabıma bir beni birde gecelere sevdalı yanlızlıgımı anlatırken.

Yarim oluyor, sevdalım, gecelerimi bölüşen kitabım.

Güçlü kolların sarmışlıgını hissedercesine kapatıyorum kitabımı, bir yarının hayal kırıntılarına.

( Seni tanıdıkça….uzaktan dahi olsa…görmeden, görüyor gibi seni yaşıyorum ve hissediyorum…)

İçimde tarifi güç bir his var, tatlı bir his, duygularım tutuşuyor, sanki kanım yanıyor ve bedenimin içine sıcak sıcak akıyor, hiç böylesine bir hisse kapılmamıştım, ne oluyor bana allahım.

Sanki sürükleyici bir aşk romanı okuyurum. Uzun yıllar öncesi aşk romanları okurdum, soluksuzca, ama bir gün kitap, roman, vs okuma hevesim alınmıştı elimden, yüregimden, en azından hayaller kurardım o yıllarda, mutlu olurdum, aşkı yaşardım kendimce okudugum romanların içinde. Ama zamanla unutmuştum aşkı hayallerimde  yaşatmayı bile.

Sanki şimdi yeniden başladım sürükleyici bir aşk romanı okumaya, her sahifesinde satırlar arasında mavi bir yolculuga çıkıyorum. Rüya gibi, uzadıkça uzuyor rüyam, kuş tüyü hafifligindeyim sanki, kendi nefesimde uçuyor gibiyim.

Ama var olan bir romanda yok elimde, okumuyorum, sanki bir güç, ilham girdi hayallerimin içine okuyormuş, okurkende yaşıyorumuşum, romanın içindeki erkek kahramnı görür, hisseder gibiyim sanki, pır pır yüregim ve ona aşık oluyormuşum gibi, rüya aleminde bir yolculuk ve ben bu yolculukta kim oldugumu, nerde oldugumu hatta yaşımı başımı bile unutuyorum sanki.

O yolculuktan geriye dönmektende, sonsuz bir yolda kaybolmaktanda korkuyorum şimdi.

Bana ne oluyo, çocuksu bir duygu belki ama, hayal aleminde kaybolmaktan korkuyorum.

Nevin Işık